home > Het verhaal achter... de trouwdag

Het verhaal achter... de trouwdag

 

De trouwdag

Studies tonen aan dat er al in 8000 voor Christus getrouwd werd. In het oude Rome en het oude Griekenland waren huwelijken meer een juridische aangelegenheid dan een daad van romantiek. Anders dan tegenwoordig werd het huwelijk niet gesloten tussen man en vrouw, maar tussen twee mannen: de bruidegom en de vader van de bruid. Vrouwen hadden niks te zeggen over met wie ze gingen trouwen en het gebeurde met grote regelmaat dat ze hun aanstaande zelfs nog nooit gezien hadden voor de trouwdag. Mannen waren over het algemeen rond de dertig als ze trouwden, vrouwen daarentegen zaten meestal nog in hun tienerjaren, meisjes dus. De enige taak die de meisjes hadden was het baren van kinderen en het schoonhouden van de echtelijke stee.

Een trouwerij in de oudheid vond als volgt plaats:
Vóór de trouwerij werden er verlovingsfeesten en andere, kleinere feesten gehouden. De bruid en de bruidegom gaven elkaar kado’s op de trouwdag en meestal werd er wel een geit of kip geofferd. Daarna volgde een optocht naar het huis van de bruidegom, waarna de geloften uitgewisseld werden (lees: waarbij de (meestal mondelinge) overeenkomst tussen de bruidegom en de vader van de bruid bekrachtigd werd met een ferme handdruk) en droeg de bruidegom de bruid over de drempel. Daarna volgde het trouwfeest.

In de vroege middeleeuwen begon men met het opstellen van contracten. Er kwamen toen wetten waaraan de gehuwden zich moesten gaan houden en hierin stond bijvoorbeeld dat vrouwen niet meer verkocht mochten worden of geruild tegen goederen. Als een koppeltje wilde trouwen moesten ze eerst door de priester gezegend worden en stiekem trouwen kon dus ook niet meer. De huwelijken werden wel nog steeds ‘geregeld’ en men trouwde dus over het algemeen niet uit liefde. Dit is vooral terug te zien in koningshuizen en bij de adellijken. Deze huwelijken werden gearrangeerd op basis van bezit en toekomstige erfenissen. Soms werd er zelfs getrouwd tussen kinderen die heden ten dage de basischoolleeftijd zouden hebben!

Een trouwerij in de vroege middeleeuwen zag er zo uit:
Voor de trouwerij wordt een verlovingsfeest gegeven. Op de grote dag draagt de bruid witte zijde. Hoe witter de jurk, hoe rijker de vader van de bruid. (Later werd hieraan geen gehoor meer gegeven, tót de Victoriaanse tijd). Een priester trouwt het koppel en de gasten brengen zelf koeken en cakes mee. Ringen worden uitgewisseld. Na de plechtigheid wordt er graan of rijst over het koppel gestrooid als teken van vruchtbaarheid. Daarna volgt het trouwfeest.

In de late middeleeuwen wordt er nog steeds getrouwd op juridische gronden, maar worden wel al veel tradities geboren die we nog altijd terugzien in de huwelijken van vandaag. De dames hebben nog steeds niks te zeggen over wanneer en met wie ze trouwen. Huwelijken zijn zelden een verbond tussen man en vrouw, maar tussen twee families, boerenbedrijven of zelfs twee landen. Vrouwen kunnen wel ‘pas’ vanaf hun 12e trouwen, mannen vanaf hun 14e. De meeste echtpaartjes zien elkaar voor het eerst op de trouwdag zelf. De bruidsschat komt in zwang. Dit is eigenlijk de meest voorkomende reden voor een bruidegom om te trouwen. Een bruidsschat bestond niet altijd alleen maar uit harde cash, maar veelal ook uit land, vee of goederen. Aangezien het illegaal was om een vrouw te kopen, werd de bruidsschat gezien als een kado...

Een trouwerij in de late middeleeuwen ging als volgt:
De bruid bereid zich samen met haar familie voor op de grote dag. Hierbij heeft ze hulp van iets wat de voorloper is van het begrip ‘bruidsmeisjes’, meisjes die bloemen in het haar van de bruid vlechten en haar helpen met aankleden. De familie gaat in optocht naar de kerk waar het huwelijk voltrokken wordt door een geestelijke. Daarna worden de ringen uitgewisseld en volgt een groot feest.

Vlak na de middeleeuwen worden de huwelijken steeds ‘moderner’, hoewel het nog altijd een puur zakelijke overeenkomst is. Vaders van jongens schreven brieven aan vaders van meisjes om te vragen of hun kinderen mochten ‘verkeren’. Als dat goed ging, gingen de vaders overleggen over de bruidsschat en als er een akkoord werd bevonden kon er getrouwd worden.
De trouwerij vond plaats bij de bruid thuis en voor het eerst werden de gasten uitgenodigd via een geschreven uitnodiging. Er wordt ook een huwelijksakte opgemaakt. De ceremonie werd voltrokken door een geestelijke en uiteraard… een groot feest naderhand.

Daarna volgde de Victoriaanse tijd, de tijd waarin koningin Victoria in Engeland regeerde, van 1837 tot 1901. Aan die tijd en aan Koningin Victoria zijn heel veel van de tradities te danken die vandaag de dag nog nageleefd worden. Koningin Victoria heeft heel wat trends geset, om het zo maar uit te drukken. Ze trouwde bijvoorbeeld in een witte jurk en vanaf dat moment was wit dé kleur voor een trouwjurk. Ook had ze op haar huwelijksdag een speciale ‘wedding cake’, een gigantische bruidstaart. Voor haar dochter moest het echter allemaal nóg pompeuzer en werd de allereerste meerlagige taart gebakken. Tot zelfs na de Tweede Wereldoorlog heette dit ook in Nederland een Wedding Cake.

Een typische victoriaanse bruiloft zag er als volgt uit: 
de gasten werden via uitnodigingen uitgenodigd. De bruid droeg een witte jurk, een sluier en een bruidsboeket. Er waren bruidsmeisjes en bruidsjonkertjes en het huwelijk werd voltrokken in de kerk. Na de plechtigheid werd er taart gegeten en ’s avonds was er een groot feest, gevolgd door een speciaal bruidsontbijt de volgende ochtend.

En nu?
Nu is het huwelijk een samenraapsel van alle gebruiken uit het verleden, gekozen door de bruid en bruidegom, die tegenwoordig gewoon trouwen uit liefde. Een witte jurk, een bruidstaart, over de drempel gedragen worden, het huwelijk in de kerk, ringen; het zijn allemaal overblijfselen van vroeger. Al is er van is er van bijvoorbeeld een bruidsschat tegenwoordig niet vaak meer sprake… Hoewel? De bruiloft wordt sinds een aantal jaren ook bekostigd door het bruidspaar zelf, al is dit nog niet héél lang de norm. Tot eind jaren tachtig was het namelijk nog steeds behoorlijk gebruikelijk dat de ouders van de bruid de bruiloft betaalden. Een uitstervende traditie dus, die bruidsschat…

 

 


Prijscalculator ×

Kies een categorie

Soort kaart

Formaat

Papiersoort

Enveloppen

Aantal kaarten

Aantal enveloppen

Totaalprijs: